หนังสือสภาพดี เรื่องย่อ / รูปภาพทั้งหมดของหนังสือ พายุสายสวาท โดย เทียนธีรา สำนักพิมพ์ อินเลิฟ หมวดหนังสือ
พายุสายสวาท

พายุสายสวาท
.   แม้บรรยากาศยามดึกของไร่ส้มกลางขุนเขาจะหนาวเหน็บสักเพียงไหน
หากอุณหภูมิภายในห้องของเขากลับระอุไปด้วยองศาของไฟรักที่ทวีความเร่าร้อนมากขึ้นทุกขณะ
‘ภูริภัชร์’ มหาเศรษฐีหนุ่มผู้เป็นเจ้าของไร่กลางดอย ตัดสินใจที่จะใช้ความเจนจัดในเกมรัก
ปลุกเร้าเรือนร่างของหญิงสาวให้อ่อนระทวย และใช้ริมฝีปากอุ่นซ่านฝากรอยประทับบนผิวเนื้อเนียนนุ่ม
ดื่มด่ำความหวาน แสดงกรรมสิทธิ์ในตัวหล่อนให้ซาบซ่านฝังลึกลงไปถึงวิญญาณ
เพื่อที่หล่อนจะได้จดจำเอาไว้ว่า เขาจะไม่มีวันยอมให้ใครอื่นได้เป็นเจ้าของมันอีก
หากชายหนุ่มไม่มีทางรู้ว่า สำหรับ ‘ยศสิตา’ บุตรสาวเพื่อนรักของบิดาแล้ว
สิ่งที่เขาทำลงไปมันคือตราบาปรอยราคีที่จะแปดเปื้อนอยู่ในใจของหล่อนจนชั่วชีวิต

หล่อนเกลียดเขาที่สุด... เกลียดผู้ชายที่ทำตัวเย็นชาและห่างเหินกับหล่อนอยู่เสมอ
ทั้งๆที่ครอบครัวของทั้งสองคุ้นเคยสนิทสนมกันมาตั้งแต่เล็ก
นับตั้งแต่เกิดเหตุในค่ำคืนแห่งความอัปยศนั้น...
ยศสิตาไม่มีวันลบลืมความรู้สึกไร้ค่ายามที่ภูริภัชร์ย่ำยีศักดิ์ศรีราวกับเป็นเพียง ‘นางบำเรอใจง่าย’
แต่ไม่ว่าจะนึกเกลียดชังเขาสักแค่ไหน...
ทว่าทุกครั้งที่คิดถึงริมฝีปากเร่าร้อนที่กดฝังลงบนผิวกาย หล่อนกลับหัวใจเต้นระทึก ตัวสั่นระริกไหว
ภาพมือสากกร้านที่ลูบไล้ไปตามแนวโค้งเว้าของเรือนกายยังคงทำให้สองขาของหล่อนอ่อนแรงคล้ายจะสิ้นกำลัง
แล้วหล่อนจะหักห้ามหัวใจอย่างไรไม่ให้หลงละเมอถึงสัมผัสเหล่านั้นอีก
เมื่อวันนี้... หล่อนจำเป็นต้องแต่งงานเป็น ‘เมียตามกฎหมาย’ ของเขา
เพื่อช่วยต่อชีวิตบิดารวมถึงค้ำจุนกิจการโรงแรมของครอบครัวเอาไว้ไม่ให้ล้มละลาย
ทั้งๆที่รู้อยู่เต็มอกว่า สิ่งที่ภูริภัชร์ต้องการจากหล่อนนั้นมีแค่เพียงความสำราญทางร่างกาย ไม่ใช่หัวใจ!

ใบหน้าใสแดงระเรื่อเมื่อเขามองทรวงอกอิ่มอย่างไม่วางตาจนต้องยกมือขึ้นมาปกปิด
ภูริภัชร์จึงเอื้อมไปจับข้อมือเล็กๆ แล้วดึงออกเบาๆอย่างขัดใจ “อย่าปิดสิครับคนสวย”
“ก็อย่ามองนานนักสิ เอยเขินจะแย่อยู่แล้วนะ”
“จะเขินทำไม ทำอย่างกับผมไม่เคยเห็น ถ้าเอยกลัวเสียเปรียบ เดี๋ยวผมถอดของผมบ้างก็ได้”
“ว้าย!” เสียงหวานร้องโวยวายอย่างขวยเขิน เมื่อมือหนารูดกางเกงในของตัวเอง
ลงไปตามท่อนขาแข็งแรงอย่างรวดเร็ว ร่างสูงใหญ่ยืนเปลือยอวดเรือนกายอันสมส่วน
ช่วงบ่ากว้าง หน้าอกกำยำสีแทนสมชายชาตรี
กล้ามเนื้อหน้าท้องดูสมบูรณ์แข็งแรงมีไรขนอ่อนๆขึ้นบางๆ
แล้วใบหน้าสวยหวานก็ต้องแดงซ่านขึ้นเมื่อเผลอเหลือบมองลงต่ำด้วยความรู้สึก
อยากรู้อยากเห็นอย่างอดไม่ได้
“กำลังคิดซุกซนอะไรอยู่”
“ปะ...เปล่าค่ะ” ยศสิตารีบละล่ำละลักปฏิเสธทั้งๆที่หน้าแดงซ่านเป็นมะเขือเทศสุก
“มันไม่น่ากลัวอย่างที่คิดหรอก
เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไป มาติดตามพร้อมกันใน พายุสายสวาทเล่มนี้